Zapolski

Wywód rodowitości to urzędowe postępowanie dowodowe, w którym rodzina przedkładała dokumenty (metryki, przywileje, akty własności), by potwierdzić przynależność do stanu szlacheckiego. Na ziemiach zabranych prowadziły je gubernialne zgromadzenia deputatów szlacheckich; zatwierdzony wywód wpisywano do ksiąg szlachty.

Wykazy uczestników powstań: listy sądowo-śledcze, konfiskacyjne i zesłańcze sporządzane przez władze rosyjskie. Podają zwykle wiek, pochodzenie, gubernię i wyrok.

Protokoły posiedzeń gubernialnych organów szlacheckich - decyzje w sprawach wywodów i wpisów do ksiąg.

Odnodworcy to dawna drobna szlachta, której nie uznano w Imperium Rosyjskim i przepisano do stanu podatkowego (ukazy z lat 1831-1832). Spisy jednodworców z 1832 r. wymieniają imiennie całe rodziny zdeklasowanej szlachty - bezcenne, bo obejmują tych, których brak w księgach szlacheckich.

Urzędowy wykaz rodzin szlacheckich guberni z podaniem herbu oraz odesłaniem do akt wywodowych. Wpis w spisie potwierdza formalne uznanie szlachectwa rodziny w danej guberni.

Rejestry osób represjonowanych w ZSRR w XX wieku (aresztowania, zsyłki, rozstrzelania), zestawione na podstawie opublikowanych ksiąg rehabilitacyjnych. Dla wielu rodzin to ostatni ślad po krewnych.

Akta spraw o uznanie pochodzenia szlacheckiego z zasobu archiwum w Chmielnickim (DACHO) - zawierają dowody genealogiczne przedkładane przez rodziny dawnych guberni podolskiej i wołyńskiej.

Wołyński Sąd Główny (1797-1831) - najwyższa instancja sądowa guberni. W jego aktach zachowały się procesy majątkowe, spadkowe i graniczne szlachty; wzmianka procesowa często podaje relacje rodzinne i majątki.

Siedmiotomowe dzieło Olega Chorowca (Radom 2012-2018) - opracowane wywody szlacheckie rodzin wylegitymowanych na Wołyniu, z genealogiami i źródłami.

Wywód rodowitości to urzędowe postępowanie dowodowe, w którym rodzina przedkładała dokumenty (metryki, przywileje, akty własności), by potwierdzić przynależność do stanu szlacheckiego. Na ziemiach zabranych prowadziły je gubernialne zgromadzenia deputatów szlacheckich; zatwierdzony wywód wpisywano do ksiąg szlachty.

Urząd do spraw szlachectwa przy Rządzącym Senacie w Petersburgu, działający od 1722 r. (od 1848 r. jako Departament Heroldii Senatu). Zatwierdzał wywody nadsyłane przez gubernialne zgromadzenia deputatów; jego decyzja oznaczała uznanie szlachectwa na szczeblu całego Imperium Rosyjskiego.

Państwowe archiwa obwodowe: w Żytomierzu (DAŻO - dawna gubernia wołyńska), Kijowie (DAKO) i Chmielnickim (DACHO - dawne Podole i wschodni Wołyń). Tam przechowywane są oryginały akt, do których prowadzą sygnatury ze zbiorów.

Notatki, wypisy i zestawienia robocze Olega Chorowca powstałe podczas kwerend archiwalnych - nieopublikowane materiały pomocnicze, dla wielu rodzin jedyny ślad przeprowadzonej kwerendy.

Teczka rodzinna to zbiór materiałów zgromadzonych przez autora dla jednej rodziny: fotokopie akt, wypisy, drzewa genealogiczne, dokumenty i opracowania. Zbiory obejmują ponad 730 teczek.

Wykonane w archiwach Żytomierza, Kijowa i Chmielnickiego fotografie oryginalnych dokumentów: metryk, wywodów, spraw sądowych.

Gubernialna komisja rewizyjna z połowy XIX wieku, powołana do ponownego zbadania prawomocności wywodów szlacheckich. Jej akta zawierają weryfikacje rodowodów - często z pełnymi genealogiami rodzin.

Po rozbiorach ziemie dawnej Rzeczypospolitej objęła urzędowa rosyjszczyzna - od końca XVIII wieku akta, spisy i księgi prowadzono po rosyjsku, dlatego część wykazów w zbiorach nosi rosyjskie tytuły. Wiemy, czego dotyczą; na życzenie tłumaczymy wpisy odnoszące się do rodziny.

Oleg Chorowiec zgromadził pokaźną bibliotekę opracowań genealogicznych i herbarzy innych autorów - drukowanych i rękopiśmiennych. Wyszukiwanie w bibliotece jest dostępne w ramach zamówień.